donderdag 14 juni 2018
 

Geschreven door Michelle Huizen.

 

State Champs levert aanstekelijk materiaal op “Living Proof”

De zin “poppunk is dead” is de laatste jaren behoorlijk ontkracht. Met een hele hoop nieuwe poppunkbandjes die binnen een korte tijd naar de top zijn geklommen, is dit een van de meest bloeiende genres van het moment. De uit New York afkomstige band State Champs mag zichzelf een van de meest populaire bands uit de scene noemen. Met zijn laatste album “Around the World and Back” haalde hij veel nieuwe fans naar zich toe en wist hij moeiteloos twee keer binnen een jaar de Oude Zaal van Melkweg te headlinen. Zal zijn nieuwe plaat “Living Proof” net zo een groot succes zijn?

So what’s it mean, when every dream I have is about you now? I can’t believe you get to me the way you do somehow“, zingt Derek DiScanio op een wat dramatische, gevoelige manier op opener “Criminal“. Maar dat doorbreekt hij snel. “It’s criminal!” sneert hij, waarna de powerakkoorden en energieke drums inzetten. De track wisselt perfect af tussen snelle refreinen en meer ingehouden coupletten. “Frozen” en “Crystal Ball” gaan op dezelfde noot verder. Uniek is de gebruikte formule niet, maar voor State Champs werkt het uitstekend. Dit album is namelijk net zo aanstekelijk als menig poppunkfan had gehoopt.

Sommige nummers op deze plaat doen denken aan het oudere werk van de band. Zo ook de track “Dead and Gone“, dat meteen een hoogtepunt van de plaat is. Het nummer over zelfverbetering en onafhankelijkheid kent de passief-agressieve energie waar veel fans verliefd op zijn geworden. Ook “Our Time to Go” doet denken aan ouder werk, maar op een heel andere manier. Het nummer begint akoestisch en klinkt in het begin bijna exact hetzelfde als de track “Around the World and Back“. Het voelt als een soort vervolg op dit nummer. In het refrein wisselt de band de akoestische gitaar in voor elektrische gitaar, ijzersterke drums en emotionele vocals.

Het grootste deel van “Living Proof” is door en door geweldig. Op het catchy “Safe Haven” krijgen de slimme drums een kans om te schijnen en het upbeat nummer “Cut Through the Static” is gemaakt om zonder schaamte keihard mee te schreeuwen. Helaas overtuigt de band niet het gehele album. State Champs is altijd iets meer pop dan punk geweest, maar op het tweede deel van de plaat staan een aantal tracks die enkel als poprock gezien kunnen worden. De opbouw van een rustig begin naar een luider einde in “The Fix Up” is interessant, maar de rest van de track mist deze pit. Ook “Time Machine” stelt teleur. De band doet een poging tot een emotioneel nummer, maar brengt door de overmatige productie deze gevoelens niet over. In de bridge verschijnt Mark Hoppus van Blink-182, maar zijn nasale vocals passen niet bij deze track en voegen maar weinig goeds toe. Een gemiste kans, want op een krachtige poppunksong had zijn feature legendarisch kunnen zijn.

Afsluiter “Sidelines” maakt gelukkig heel wat goed. Het samenspel is fantastisch en de mix tussen snel en ingehouden instrumentatie is precies goed. “Tell me what we’re waiting for, tell me there’s something more“, roept DiScanio uit in het refrein. Dit nummer wordt gegarandeerd een favoriet tijdens de shows van State Champs.

Met “Living Proof” heeft State Champs een gemixte prestatie neergezet. Helaas missen enkele tracks aan het einde van het album de energie die we van deze band gewend zijn. Experimenteren op zich is niet slecht, maar in dit geval werkt het niet echt en halen deze nummers de kwaliteit van een anders subliem album naar beneden. Dit mag de pret niet drukken, want op deze plaat staat ook een behoorlijk aantal nummers die onder het beste werk van de band vallen. Fans van poppunk kunnen met dit album zeker weer de zomer doorkomen.

Beoordeling: 7,5/10
Releasedatum: 15 juni 2018
Platenlabel: Pure Noise Records

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist