woensdag 15 juli 2020
 

Geschreven door Sanne Raatjes.

 

Strike Anywhere deelt een sneer uit op Nightmares of the West

Punkveteranen Strike Anywhere brengen na ruim een decennium nieuw werk uit. De band is een stuk volwassener geworden. Ze maken nu nummers over hun ideologische kijk op Amerika en hun rol als politiek activisten. Betekent dit een nieuwe start voor Strike Anywhere of kunnen we nog iets van de oude stijl verwachten op de EP? 

Met het nummer “Documentary” trapt de band af. Met een EP van slechts zeven nummers en tien jaar stilte, zijn de verwachtingen hoog. Gelukkig opent het zoals gehoopt: anarcho-punk van de bovenste plank. Lekker energiek track is hoog en de rush aanwezig. Een goed begin van de comeback. Door naar “Dress the Wounds”, dat een stukje rustiger is dan het voorgaande nummer. Het onderwerp? Politiek, geweld en ongelijkheid. Met een afwisselend stemgeluid en een toffe achtergrondzang, is dit de tijd om je vuist in de lucht te steken zoals je aan het einde van de jaren ‘90 zou doen.   

Frontier Glitch” opent agressief en geeft het schijfje een stuk meer pit. Een tikkeltje melodisch en enorm catchy. Je kunt maar anderhalve minuut van het nummer genieten, maar dat is genoeg tijd om je energie eruit te springen en een goede pit te starten. De teksten zijn provocerend en verwijzen naar de gebeurtenissen van de afgelopen tijden. Strike Anywhere vecht voor het goede, en dat laat hij merken ook.

Al snel wordt er een adempauze ingelast met volgend nummer “Imperium Of Waste”. Met een rustige opbouw en een rauw stemgeluid van zanger Thomas Barnett, geeft de track een verrassende twist aan de plaat. Halverwege het nummer lijkt het een beetje mainstream of pop punk te gaan, wat totaal niet erg is. Met veel roepende ‘heys’ op de achtergrond, brengt “Imperium Of Waste” je gelijk in een positieve stemming en word je geprikkeld om de rest van het schijfje te beluisteren.  

Er wordt ruimte gemaakt voor een eerbetoon aan, een eerbetoon aan Marc ‘Mates’ Maitland, de in 2019 overleden drummer van Blocko. “Opener”, een cover van Blocko uit 2003. En dat hebben de mannen van Strike Anywhere fraai gedaan. Het nummer is een tikje harder dan het origineel en, zoals verwacht, is het een groot drum-spertakel. Waar de drum ook opvallend aanwezig is, is bij het laatste nummer “We Make the Road By Walking”. Een lekkere rouwdouw waar de mannen ook de gitaren flink laten klinken. Het liedje eindigt in een partij ouderwetse punkherrie. Meteen dwalen er beelden door je hoofd waar tijdens een optreden bij deze afsluiter gitaren worden kapotgeslagen.

De Amerikanen laten zien dat ze na al die jaren opnieuw ijzersterk in hun schoenen staan. Tegendraads, volwassener en ruwer. Veel geëxperimenteerd wordt er niet, daarvoor is de EP te kort. Wel komen alle punk kenmerken aanbod en had het zomaar gekund dat deze plaat twintig jaar geleden al uit was gebracht. Punk is dead? Strike Anywhere laat zien van niet.

Beoordeling: 8/10 
Releasedatum: 17 juli 2020 
Label: Pure Noise Records 

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist