Geschreven door Sven Rietkerk.

Swain – The Long Dark Blue

Grunge kennen we allemaal uit de jaren ‘90. Soundgarden, Seether en het bekendste voorbeeld Nirvana. Van Nederlandse bodem is er niet bijzonder veel grunge. Daarom is het tijd dat je eens gaat luisteren naar Swain. Een grungeband die inmiddels is verhuisd naar Berlijn, maar zijn roots in Utrecht heeft. Het debuutalbum “The Long Dark Blue” is inmiddels verkrijgbaar. Zijn we toe aan een flinke portie grunge of missen we een moderne tint?

Het is duidelijk dat je even moet inkomen. Rauwe vocals zijn natuurlijk niet nieuw, maar het lijkt bij “Hold My Head” alsof Swain eigenlijk een ander geluid had had willen neerzetten. Je mist iets. De gitaar en bas hebben een ontzettend donker geluid. De stukken waarin de zang clean is, klinken erg lekker. Toch voel je dat er een misser is gemaakt. Met “Half Asleep – Half Awake” zet dit geluid zich nog even door. Het lijkt een keuze van de band te zijn geweest: het maken van korte nummers waarin de zanger zijn woede probeert te uiten naar de rest van de wereld.

Tot je aankomt bij “Never Clean My Room”. Een nummer dat je kan zien als een oase van chillheid in een woestijn van rauwe net-niet-missers. Dit nummer is een op zichzelf staand hoogtepunt. De bijna zweverige zang gecombineerd met een toffe gitaarriff, maakt duidelijk dat de band meer in zich heeft dan alleen maar half schreeuwen. Met “Never Clean My Room” is ook duidelijk te horen dat Swain goed heeft geluisterd naar Nirvana. De overeenkomsten zijn duidelijk aan te wijzen. Toch weet Swain zijn eigen sausje te gieten over het geluid. De zes nummers na “Never Clean My Room” houden dit geluid aan. Eigenwijze deuntjes die beter bij de band lijken te passen dan de eerste drie en laatste drie nummers.

Het lijkt of Swain met “The Long Dark Blue” twee verschillende geluiden neer heeft willen zetten. Aan de ene kant grunge waarbij het vooral draait om het schreeuwen en aan de andere kant grunge waarbij het draait om de muziek en het geheel. Dat maakt dat dit album aanvoelt als een tweescheiding tussen geweldige nummers en een aantal waarvan je minder kan genieten. Toch mag je zeggen dat Swain een prima eerste plaat heeft afgeleverd.

Beoordeling: 6.5/10
Releasedatum: 9 september 2016
Label: End Hits Records