donderdag 4 februari 2016
 

Geschreven door Ellemieke Hertgers.

 

The Darkness in de Melkweg

The Darkness werd in 2003 plotsklaps wereldberoemd dankzij de plaat “Permission to Land“. Van dit album werden bijna anderhalf miljoen exemplaren verkocht. Daarna volgde een roerige tijd waarin de band een aantal jaar opgeheven was. In 2011 kwamen de glamrockers weer bij elkaar. Woensdag 3 februari deden de mannen The Max van de Melkweg aan om hun nieuwste plaat, “Last of Our Kind“, te promoten.

Twee mannen komen rond kwart over 8 het podium op lopen. Het blijkt de gehele bezetting van The River 68’s te zijn. Het zijn twee broers en ze zijn Schots. De één zingt, de ander verzorgt de gitaar, drum en achtergrondzang. De zanger heeft een krachtige soulstem, terwijl zijn broer heel veel country en blues laat horen. Gave combinatie en knap dat ze met zijn tweeën zoveel geluid weten te produceren. Het enige minpunt dat te bedenken valt, is dat een band als deze eigenlijk niks te zoeken heeft in de Melkweg. The River 68’s komt pas echt tot zijn recht in een kleine pub of blues café.

Een klein half uur nadat het voorprogramma het podium heeft verlaten is het aan The Darkness om de zaal op zijn kop te zetten. De band opent met “Barbarian“. De eerste paar tracks moet het publiek nog een beetje aanwakkeren. Frontman Justin Hawkins begint daarentegen al vanaf moment één met zijn flamboyante optreden. Hij gooit de heupjes flink los en al snel blijkt hij een ware entertainer.

De band speelt zoals hardrock gespeeld moet worden. De duizelingwekkende uithalen worden moeiteloos gehaald en de gitaar- en baspartijen klinken lekker. Het is allemaal geen rocket science, maar je moet het maar kunnen. Er komen vooral oude nummers voorbij van het succesvolle album “Permission to Land“, dat inmiddels bijna dertien jaar oud is.

Naarmate de nummers vorderen, wordt het publiek ook steeds gretiger. Zanger Hawkins is werkelijk onvermoeibaar. Constant vliegt hij van de ene kant van het podium naar de andere. Daarnaast haalt hij telkens trucjes uit met zijn plectrum en loopt te grappen met het publiek. Erg vermakelijk om naar te kijken. Het mooiste is dat zijn performance er niet onder lijdt. De klap op de vuurpijl is natuurlijk de megahit “I Believe in a Thing Called Love“. Het publiek smult ervan.

The Darkness is leuk om een keer gezien te hebben. Eigenlijk is het wel een must als je van jaren ’80 glam- en hardrock houdt. De performance is uitbundig, theatraal en rete strak. Bravo!

All photos are owned by Smash Press and are protected by copyright. Feel free to share these photos wherever, but credit the photographer and link back to www.smashpress.nl. Photos are not allowed to use for commercial purposes without permission. For additional information you can mail to info@smashpress.nl.

Alle foto’s zijn in het bezit van Smash Press en zijn auteursrechtelijk beschermd. Deel de foto’s vooral waar je maar wilt, zolang je er naamsvermelding bij hebt staan van de desbetreffende fotograaf, met een link naar www.smashpress.nl. Foto’s mogen niet voor commerciële doeleinden gebruikt worden zonder toestemming. Meer info via info@smashpress.nl.

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist