zaterdag 19 november 2016
 

Geschreven door Ellemieke Hertgers.

 

The Devil Wears Prada en Silverstein in de Melkweg

Op vrijdag 18 november staat in de Oude Zaal van de Melkweg een line-up om je vingers bij af te likken: The Devil Wears Prada, Silverstein, Memphis May Fire én Like Moths to Flames. Alle bands hebben via Rise Records vrij recent een album uitgebracht. Hoog tijd dus om dat nieuwe materiaal uit te testen op het Nederlandse publiek. 

Het is de eer aan Like Moths to Flames om het spits af te bijten van de Rise Up Tour. De zaal is bij aanvang iets meer dan de helft gevuld. Toch zijn er veel fans aanwezig van deze band. Tracks als “I Solemny Swear” en “A Feast for Crows” worden meer dan hartelijk ontvangen. De mannen van Like Moths to Flames staan goed te spelen. Ze roepen op om te springen en een groot deel van het aanwezige publiek geeft gehoor. Een goede opener van deze vroege avond!

Vervolgens vangt Memphis May Fire aan met “Carry On” van zijn gloednieuwe plaat, genaamd “This Light I Hold“. Moeiteloos wisselt zanger Matty Mullins tussen keiharde grunts, screams en lieflijke clean vocals. De band speelt heerlijk strak en is goed op elkaar ingespeeld. Mullins krijgt het publiek goed mee en de eerste serieuze moshpits zijn een feit. Memphis May Fire trakteert zijn fans ook op wat ouder materiaal. “No Ordinary Love” en “The Sinner” worden hard meegezongen door de zaal, die inmiddels goed gevuld is. De mannen sluiten af met “Vices” en hebben laten zien waarom je deze band echt gezien moet hebben.

Daarna staat de eerste headliner van deze avond op de planken: Silverstein! Bij de eerste klanken van “Sacrifice” komt meteen het publiek in beweging. Nieuwe tracks als “A Midwestern Emergency” en “Face of the Earth” worden net zo hard meegebruld als het oudere werk. De Canadezen staan dan ook geweldig te spelen. Silverstein doet vanavond vooral a trip down memory lane. Zo spelen de mannen de track “Vices“, een pareltje uit 2009. Natuurlijk mag de klassieker “Smile in Your Sleep” niet ontbreken. Het plezier kan niet op: de band voert als kers op de taart ook “Smashed Into Pieces” uit 2003 op. Dan is er maar één track over om mee af te sluiten: “My Heroine“, natuurlijk.

Dan is de opdracht aan de afsluiter van vanavond, The Devil Wears Prada, om deze geweldige act te evenaren. Na het eerste nummer, “Praise Poison“, lijkt het erop dat dit niet gaat gebeuren. Zanger Mike Hranica is namelijk weleens beter bij stem geweest. Bovendien lijkt de sfeer heel anders dan bij voorganger Silverstein. Desalniettemin is The Devil Wears Prada indrukwekkend om naar te kijken en heeft het aanwezige publiek er plezier in. De muzikanten geven alles. Alle piepjes, tapping en onmogelijke riffjes op de gitaren worden gespeeld alsof het niets is. De band sluit na een krappe vijftig minuten af.

Ruim drieënhalf uur heb je als metalcore en post-hardcore liefhebber aan je trekken kunnen komen. Like Moths to Flames wist het publiek goed op te warmen. Maar vooral de optredens van Memphis May Fire en Silverstein waren mindblowing. De afsluiter The Devil Wears Prada was ook indrukwekkend om naar te kijken, maar kon de twee bands die voor hem speelden niet overtreffen. Desondanks heeft deze avond één ding bewezen: dit concept is absoluut voor herhaling vatbaar.

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist