vrijdag 12 oktober 2018
 

Geschreven door Stephanie van Gerven.

 

Three Days Grace duwt gaspedaal in uitverkochte 013 niet volledig in

Het is alweer eventjes geleden dat de Canadese band Three Days Grace in Nederland was. Dat de fans eraan toe zijn, bewijst een uitverkochte Main Stage in de Tilburgse 013 op donderdag 11 oktober. De support komt vanavond van Bad Wolves.

Het is nog geen 20.00 uur of Bad Wolves beukt de avond open. Geen probleem, want de band heeft duidelijk zijn eigen fanbase al in de zaal staan. De mannen van Bad Wolves gaan hard: dreunende drums en baslijnen die worden ingekleurd met de vocalen en gitaren. Alles wat frontman Tommy Vext vraagt, geeft het publiek gehoor aan. Zo verandert de zaal in een wervelwind van draaiende shirts en start de track “Run For Your Life” met een brute wall of death. Aan energie ontbreekt het niet tijdens deze set. Vext heeft elk hoekje van het podium gezien en bassist Kyle Konkie vuurt baslijnen de zaal in, terwijl hij met zijn lange lokken headbangend de stage overgaat.

Bad Wolves laat vanavond zien hoe je zonder moeite een zaal van formaat laat bewegen: als je een zaal aan het springen krijgt zonder muziek, weet je dat je iets goed doet. De set wordt afgesloten met The Cranberries‘ track “Zombie“, die uit volle borst wordt meegezongen. Om te zeggen dat het publiek is opgewarmd, moet een understatement zijn. Bad Wolves heeft zijn taak volbracht en mag snel terugkomen met zijn eigen headlineshow.

Om 21.00 uur is het tijd voor Three Days Grace. Met een iets te lange intro komt de band langzaam het podium op. Er wordt gestart met “The Mountain” van het album “Outsider“. Het grootste gedeelte van de set gaat traag, zeker achterin lijkt het publiek even andere dingen interessanter te vinden. Toch is er niets op te merken aan het spel van de Canadezen, want het is strak en het podium is aangekleed met een bijzondere lichtshow. Toch verwacht je meer van een band die in een uitverkochte 013 staat en ondertussen ruim twintig jaar ervaring op zijn naam heeft staan. Meer energie, meer interactie en meer kracht. De stille pauzes tussen elk nummer en de continue vraag om dezelfde dingen te doen door frontman Matt Walst, dragen niet bij aan het interessanter maken van de show.

Kom je vanavond voor werk van het in maart uitgebrachte album “Outsider“, dan kom je bedrogen uit. De band heeft voornamelijk oud werk op zijn setlist staan. Het grootste gedeelte van de set bestaat uit nummers van de albums “Three Days Grace“, “One-X” en “Life Starts Now“. Terwijl de fans toch echt wel op de hoogte zijn van de nieuwe tracks. De wat nieuwere single “Infra-Red” zorgt voor veel enthousiasme bij de aanwezige fans. Een cover van Phantogram‘s “You Don’t Get Me High Anymore” voegt daarentegen niet echt iets toe aan de setlist.

Halverwege de set worden de tracks “Love Me Or Leave Me” en “Get Out Alive” in akoestische vorm gespeeld. Het creëert een mooi moment, waarbij in de complete zaal de telefoons en aanstekers de lucht in gaan. Het lijkt tevens het keerpunt van de show, want de mannen van Three Days Grace vervolgen het optreden eindelijk met wat meer vaart. “Painkiller“, “Break“, “Let You Down” en “Animal I Have Become” worden de zaal ingebeukt en met open armen ontvangen door het publiek. Tijdens “Painkiller” ontstaat er voor het eerst een noemenswaardige moshpit en tijdens “Break” verschijnen de eerste crowdsurfers. Dit is de show die je wilt zien en beleven!

Voor de encore heeft Three Days Grace de nummers “Never Too Late” en “Riot” bewaard. De vuisten gaan de lucht in en de woorden worden luidruchtig eruit geschreeuwd door de aanwezigen. Als het hele concert de energie en het tempo van deze laatste tracks had gehad, werd er nog lang over nagepraat. Laten we voor nu maar stellen dat we snel een herkansing willen, waarbij Three Days Grace zich gelijk zo profileert als het einde van dit concert.

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist