maandag 23 juli 2018
 

Geschreven door Michelle Huizen.

 

Trash Boat beukt, maar blijft catchy op “Crown Shyness”

Engeland kent veel mooie dingen: de Big Ben, gezellige pubs, ketels vol thee en bovenal een bruisende poppunkscene. De jongens van Trash Boat lieten veel indruk achter op hun fans met hun debuutplaat, “Nothing I Write You Can Change What You’ve Been Through“. Zal de band zich op de opvolger, “Crown Shyness“, opnieuw bewijzen?

Het geluid van stemmen op een een taperecorder opent de plaat me de track “Inside Out. Deze rustige start is echter verraderlijk, want binnen nog geen twintig seconden verschijnen de ruige vocals van frontman Tobi Duncan. Dreunende drums en luid gitaarwerk volgen. Op “Shade” mixt de band moeiteloos harde coupletten, melodieuze tussenstukjes en een catchy refrein. Het is meteen duidelijk: deze plaat van Trash Boat is geen standaard poppunkschijf.

Waar de meeste bands uit dit genre tegenwoordig een meer poppy benadering nemen, valt Trash Boat juist aan de andere kant van het spectrum. Zo gloeien de vocalen in “Nothing New“, zo verhit is de agressie. Op bepaalde punten van het album zijn de vocals zelfs screams te noemen. Ook hoor je in het nummer “Controlled Burn” een breakdown waar menig hardcorefan blij van zou worden. Toch blijft de band toegankelijk, want de mannen laten wel horen ontzettend aanstekelijke nummers te kunnen maken. Neem bijvoorbeeld “Don’t Open Your Eyes“: nog steeds poppunk met een randje, maar wel met melodieën die gegarandeerd dagenlang in je hoofd blijven hangen. Ontzettend gecompliceerd en technisch is deze plaat niet, maar lekker klinken doet het zeker.

Met titeltrack “Crown Shyness” last Trash Boat een rustmomentje in op de plaat. Alhoewel, echt rusten zal niet lukken, want het nummer over depressie is een behoorlijke tranentrekker. “The voices they are deafening, staring past my eyes, telling me how I die alone,” brengt Duncan uit. Zijn stem bevat minder agressie dan normaal, maar des te meer emotie. Kippenvel. Tegenstrijdig dan de naam doet vermoeden, gaat de volumeknop weer omhoog tijdens “Silence” en trakteert de band je op een gewelddadige poppunktrack.

Na een klein halfuur nadert het einde van het album alweer. “Undermine” is wat minder ruig en meer standaard dan de rest van de nummers op dit album, maar het samenspel is desondanks geweldig. De laatste track, “Love, Hate, React, Relate” begint rustig: Duncan zingt over kalme instrumentatie. In de laatste minuut explodeert het nummer echter in een emotionele en rauwe climax. Dit loopt binnen een minuut af, maar de stem van Duncan die de titel keer op keer uitschreeuwt over melodieus gitaarwerk, zal nog lang na blijven galmen bij de luisteraar.

Trash Boat is één van de meest veelbelovende bands uit de Britse poppunkscene. Op “Crown Shyness” durft de band net een stukje dieper te gaan en luider te zijn dan op zijn voorgaande materiaal – en wat is het mooi. Natuurlijk is er nog ruimte voor de band om volwassen te worden en nog meer te experimenteren, maar zelfs nu weet deze schijf al ontzettend op te vallen binnen de poppunkwereld.

Beoordeling: 9/10
Releasedatum: 20 juli 2018
Platenlabel: Hopeless Records

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist