donderdag 26 augustus 2021
 

Geschreven door Tom Duteweert.

 

Trash Boat is energiek op verschillende manieren op “Don’t You Feel Amazing?”

Trash Boat brengt met “Don’t You Feel Amazing?” zijn derde studioalbum uit. Zijn eerste twee albums waren steengoed en tevens best verschillend. Gaan de Britse punkers verder met de hardcoreinvloeden van “Crown Shyness” of gaan ze wederom een andere kant op?

Wanneer je “Don’t You Feel Amazing?” luistert en je geen van de singles hebt gehoord zal je je verbazen. De enorm vieze en dikke bassound gecombineerd met teksten als “you take my heroine away, I feel strange” doen je denken aan Tool. Volgens zanger Tobi Duncan gaat het lied over hoe hij constant de drang voelt om zich te verliezen in een hedonistische waas van seks, drugs & rock ‘n roll. En hoe fijn het is om dat af en toe ook gewoon te doen. De band geeft die waas ook heel goed sonisch weer: de al genoemde vieze baspartij, de gitaarriff die eigenlijk nergens heen gaat maar desondanks goed klinkt, een andere riff op de achtergrond die klinkt alsof er kleine insecten over je huid lopen en de zang die afwisselt tussen fluisteren en schreeuwen maar tevens een lome en nasale kwaliteit heeft. Na het eerste nummer weet je al dat “Don’t You Feel Amazing?” een trip gaat worden.

Dat Trash Boat de boosheid en energie van de eerste twee albums niet merk je overal aan. De manier waarop het wordt gepresenteerd is alleen minder constant. Zo is “Silence Is Golden” een punknummer verpakt in een modern rock-jasje, maar heeft albumsluiter “Maladaptive Daydreaming” een drum & bass vibe met een heerlijk refrein. Waar “Crown Shyness” maar één lied had dat niet probeerde je speakers uit de omhelzing te knallen, zijn de rustige stukken op deze plaat meer verspreid. Wat wel duidelijk is, is dat de band zich wederom opnieuw heeft uitgevonden maar zijn eigen identitieit nog steeds goed in het vizier heeft. De poppunk- en hardcoreinvloeden zijn hier en daar nog wel aanwezig, maar je hoort toch meer Bring Me the Horizion, You Me At Six en zelfs wat FEVER 333.

Zo zijn er veel meer productie-elementen aanwezig op het album. Wat de band apart zet zijn de sterke teksten en vocalen van zanger Tobi Duncan en hoe strak de nummers in elkaar zitten. De mix van politiek commentaar en zelfreflectie is natuurlijk niet uniek maar het wordt bij Trash Boat toch altijd net iets beter omschreven. Neem bijvoorbeeld “Bad Entertainment”, waar Milkie Way van Wargasm ook op te horen is: “Force common ground with a crisis, wanna fight back but I think I kinda like it lifeless”. Het nummer gaat duidelijk over hoe politiek commentaar op TV niet meer is dan slecht entertainment waar je verder niets aan hebt, maar de band geeft ook commentaar op de politieke apathie die men soms voelt. “He’s So Good” is geschreven over het verhaal van een man die aan de band vertelde hoe zijn ouders hem hebben verstoten omdat hij homo is. Dat is voor Duncan, die zichzelf omschrijft als niet-hetero, een reden om zijn boosheid over homofobie op papier te zetten.

Er gaat eigenlijk maar één ding mis op het album en dat is het refrein van “Alpha Omega”. Het hele nummer gaat keihard en de feature van de door metal-geïnspireerde rapper Kamiyada+ is ook echt lekker. Het is echter veel te tam voor de energie van het nummer om dan in het refrein “Idiot, you fucking idiot” te herhalen.

Trash Boat zet wederom een sterk album neer met “Don’t You Feel Amazing?”. Geen enkel nummer is saai en je aandacht verslapt niet vanwege de verschillende manieren waarop de band energie legt in de nummers. Zo presenteert Trash Boat een voortreffelijke mix van moderne rock en hun eigen stijl. “Don’t You Feel Amazing?”, “ Synthethic Sympathy“, “Bad Entertainment“, maar ook niet-singles als “Vertigo” en “Love Without Needing” zijn heerlijke nummers die écht even gecheckt moeten worden.

Beoordeling: 8,5/10
Releasedatum: 13 augustus 2021
Label: Hopeless Records

Laat een reactie achter:

Spotify playlist