maandag 2 juli 2018
 

Geschreven door Renske Berckmoes.

 

Uitverkocht Jera On Air 2018 biedt op vrijdag fenomenale line-up aan

Enkele dagen voor de start van Jera On Air 2018 kwam de primeur dat het festival volledig uitverkocht was. De line-up verdient dit jaar dan ook een complimentje: de organisatie heeft een brute boel bands bij elkaar geraapt waar menig hardcore-, punk- en metalcorefan uitzinnig van wordt. Met tropische temperaturen en veel zon in het vooruitzicht besloot de organisatie extra drinkwater tot ieders’ beschikking te stellen en ook waterpistolen waren toegestaan. De verwachtingen van de eerste dag van een uitverkochte Jera On Air op 29 juni 2018 liggen, net als de temperatuur, torenhoog.

Wakker worden met meedogenloze Kentucky-hardcore
Om één uur ‘s middags zitten sommige festivalgangers nog met een kater van de pre-party op de camping, maar voor fans van Knocked Loose is daar geen sprake van. De Vulture staat bomvol wanneer de hardcoreband uit Kentucky het podium betreedt. Vanaf het moment dat de mannen de eerste snijdende noten van “Oblivions Peak” spelen, is het puur beuken. De moshpit staat geen enkel moment stil; de vuisten en benen vliegen meedogenloos door de lucht. Het is bijna ongekend dat een festivalpubliek er zo vroeg in de middag al zoveel zin in heeft. Een volledige crowd “arf arf!” horen meeschreeuwen tijdens het hitje “Counting Worms” is dan ook een van de leukste dingen die je op dit middaguur kan meemaken. Na de afsluiter “Deadringer” is het duidelijk: deze band had makkelijk later op de dag kunnen spelen, maar heeft de bezoekers van Jera On Air 2018 wel goed wakker gemaakt.

De grootste circlepit is al vroeg op de dag een feit
Om kwart voor drie komt Frank Carter & the Rattlesnakes een dampende, maar volle Eagle vermaken. De vorige keer dat de band op Jera On Air stond, speelde hij nog in de kleinere tent. De Britten openen vuig met “Juggernaut“: een klassieker. Frontman Frank Carter werpt zich meteen op het publiek en maakt graag een praatje. De sfeer zit er goed in en bereikt een hoogtepunt bij “Wild Flower“, als de zanger het publiek beveelt de grootste circlepit mogelijk te maken. Het resultaat: het publiek rent de tent uit en weer in, waardoor een gigantische circlepit ontstaat. Probeer dit maar te overtreffen!

Middelvingers in de lucht met New Yorkse hardcore
We gaan een tandje harder. Stray From the Path maakt zijn opwachting in de Vulture en serveert je ongezouten New Yorkse hardcore. De middelvingers gaan massaal omhoog bij opener “Subliminal Criminal“, wanneer zanger Drew York “fuck this system” schreeuwt. Bijzonder momentje is wanneer Bryan Garris van Knocked Loose op het podium verschijnt om guest vocals te doen op “A Day and a Night“. Het dak vliegt er nog één keer af wanneer de zanger mededeelt dat er beelden worden opgenomen voor een videoclip. De band sluit af met “First World Problem Child” en verlaat het podium met een dik verdiend, daverend applaus.

Moddervette breakdowns en lekker meezingen 
Het is de eerste keer dat Blessthefall op Jera On Air mag staan. Doordat de sets van deze band en Stray From the Path nauw aansluiten, druppelt het publiek pas na vieren de Eagle binnen. Voor frontman Beau Bokan maakt het niet uit: hij heeft er zin in en moedigt de mensen die er al wel zijn flink aan om te springen en mee te headbangen. Het tempo stijgt alleen maar met nummers als “Hollow Bodies” en vooral “Youngbloods“; de moddervette breakdowns maken het plaatje compleet. Het nieuwste album van Blessthefall, “Hard Feelings“, is nog maar net uit en dit willen de heren dan ook graag met ons delen door onder andere “Wishful Sinking” en “Cutthroat” te spelen. Ondanks dat de clean vocals van Bokan er af en toe naast kwamen te zitten door zijn enthousiasme, stonden de grunts van bassist Jared Warth als een dijk! Ook bij Neck Deep is een uur later de grootste tent verre van afgeladen, maar net als bij Blessthefall gaat het aanwezige publiek uit zijn dak! De voetjes komen, ondanks dat het niet te harden is qua temperatuur, gewoon van de vloer en nagenoeg alles wordt lekker meegezongen.

In your face hardcore
Van binnendruppelen is geen sprake bij Lionheart, want binnen enkele minuten stroomt de Vulture vol. Vanaf de eerste seconde barst deze hardcoreband los: frontman Rob Watson vliegt over het podium en bassist Chad Hall springt energiek in het rond. Ondanks de hitte gaat het publiek er gewoon in mee: “Love Don’t Live Here” wordt luid meegeschald. Het stof van de droge grond danst in het rond door het gestamp van alle voeten. Dit is beatdown hardcore zoals het hoort te zijn: zwaar, agressief en in your face. Dat de leden van Lionheart zelf ook genieten wordt al snel duidelijk: “We are only here to party!“, gevolgd door een losse cover van Beastie Boys: “(You Gotta) Fight For Your Right (To Party)” en Pantera‘s “Walk“. “LHHC” is de perfecte afsluiter voor dit ijzersterke optreden en er is niemand op Jera On Air 2018 die dat betwist.

40 minuten headbangen, moshen en circlepits
Bury Tomorrow heeft vandaag de hulp ingeroepen van Any Given Day‘s Andy Posdziech door de afwezigheid van bassist Davyd Winter-Bates. Het zal vast even wennen zijn geweest voor Posdziech, maar daar is niks van te merken. Na een snelle start wordt de tent overladen met moshende fans en circlepits. Maar wanneer “Cemetery” wordt ingezet, is duidelijk dat dit de publieksfavoriet is met als gevolg een op en neer springende en meezingende massa. De nieuwe plaat van Bury Tomorrow, “Black Flame“, komt over twee weken uit en natuurlijk brengt frontman Daniel Winter-Bates dit nog even onder de aandacht. Op dit album staat volgens hem ook het zwaarste nummer dat de band ooit heeft gemaakt: “Knife of Gold“. En de bezoekers van dit optreden kunnen dit alleen maar headbangend beamen.

Genieten van rare dansjes en proppen om nog een glimp op te vangen
Om zeven uur moest het publiek kiezen: Emmure en Tusky spelen tegelijkertijd en de voorkeur is merkbaar. Emmure begint voor een halfvolle Eagle, met nog genoeg gaten om op te vullen. Het doet niets af voor het viertal uit het Amerikaanse Connecticut. De opvallende dansjes van Palmeri tijdens de instrumentale stukken zijn een genot om naar te kijken. Er is zeker al genoeg beweging in de tent tijdens de nieuwere nummers van Emmure, maar vooral tijdens de oudere tracks komen de diehardfans pas echt aan hun workout toe. Aan de andere kant van het veld is het een strijd om een glimp op te vangen van Tusky. Het is zo druk dat er geen mens meer in de tent past. Buiten staan zelfs veel mensen in de brandende zon om wat van de set van de Nederlanders mee te krijgen. De band staat heerlijk te spelen. Wanneer David Achter de Molen, de voormalige frontman van John Coffey, een nummertje komt meespelen, is het plaatje compleet. Wat een sfeer!

Een activistische glimlach na een potje oldschool punkrock
Snelle gitaren, politiek geladen teksten en een heerlijk potje punkrock. Kortom, het is tijd voor Anti-Flag om het podium in de Vulture af te breken. De Amerikanen zijn nog geen vijf minuten bezig of de tent staat al bomvol. Iedereen op Jera On Air 2018 is enthousiast om deze punkrockband aan het werk te zien. Er is geen lichaamsdeel te zien in de tent dat niet beweegt en de gemakkelijk meezingbare teksten zorgen voor een luid gezang. Dat geldt zeker tijdens hits als “Turncoat“, “All of the Poison, All of the Pain“, “This Is the End (For You My Friend)” en “Die For Your Government“. Er is zeker geen sprake van een after dinner dip door de heren van Anti-Flag. Je loopt gegarandeerd weg met een glimlach op je gezicht. Een activistische glimlach, dat wel.

32 jaar rotsvaste hardcorepunk
Let the games begin!” Sick of It All heeft geen aankondiging meer nodig. Sinds 1986 draaien deze Amerikaanse hardcorepunkers al mee en dit zetten ze anno 2018 nog vrolijk voort. Het is goed merkbaar dat deze band een bepaald soort publiek aantrekt: fans die Sick of It All al door en door kennen. Oude en nieuwe nummers, het komt allemaal voorbij tijdens dit standvaste optreden. Van “No Cure” en “Scratch the Surface” uit 1994 tot “Sanctuary” uit 1999 en “Machete” uit 2006. Sick of It All heeft overtuigend laten zien dat zijn laatste noot nog lang niet gespeeld is.

Intieme show met een schreeuwende massa
Op de Vulture Stage is het tijd voor hardcorepunk-grootheid Modern Life Is War. Dat de band al lang meedraait en veel respect heeft verdiend in de hardcorescene, wordt duidelijk door de enorme hoeveelheid toeschouwers in de coulissen. Vanaf de zijkant van het podium wordt af en toe harder meegeschreeuwd dan door het publiek. Frontman Jeffrey Eaton zorgt er echter voor dat iedereen het gevoel heeft op het podium te staan, door continu de rand van het podium op te zoeken en zichzelf zo dicht mogelijk bij de mensen te brengen. Eaton gooit regelmatig de microfoon in de schreeuwende massa en tijdens de track “D.E.A.D.R.A.M.O.N.E.S.” ook zichzelf. Met het uitbrengen van vier studioalbums en meerdere EP’s heeft Modern Life Is War ruim voldoende materiaal om zijn 45 minuten durende set vol te maken. De band vindt het echter ook belangrijk om te laten horen waar hij zijn invloeden vandaan heeft en speelt achter elkaar covers van The Stooges’ “I Wanna Be Your Dog” en Black Flag’s “Nervous Breakdown”. Het publiek geniet ervan en zorgt er moshend voor dat de tent nog net iets stoffiger achterblijft dan hoe hij werd aangetroffen.

De band die afsluiter had moeten zijn, maar het niet was
Eerder op de dag was de rij voor de signeersessie al duizelingwekkend lang: we hebben het natuurlijk over Enter Shikari. Om tien uur ‘s avonds betreedt de excentrieke Britse band een stampvolle Eagle stage. De muziek valt met electronica en veel experimentele invloeden nogal uit de toon naast de rest van de line-up. Maar daar is niks van te merken bij het publiek. Bij “Undercover Agents” gaat frontman Rou Reynolds op het publiek zitten en de hele tent klapt en zingt mee. Vervolgens roept de frontman: “Let’s destabilize this shit!“, waarop de tent direct door het publiek afgebroken wordt. De energie tussen de band en het publiek is aanstekelijk. Naarmate de set vordert blijft de energie ongetemd en sluit de band af met “The Jester” en “Live Outside“. Enter Shikari laat je achter met het idee dat je naar een headliner hebt gekeken!

Kippenvelmomentje trekt het optreden over de eindstreep
Als Terror en Call It Off klaar zijn, stroomt de Eagle weer helemaal vol voor de afsluiter van vandaag: Billy Talent! De Canadezen komen op met “Devil In a Midnight Mass“. Als de nummers vorderen, valt één ding op: voorin is het een feestje, maar de reactie uit de rest van het publiek is nogal lauw. Frontman Ben Kowalewicz oogt moe en is normaliter veel uitbundiger. Ook is er lange tijd weinig interactie met het publiek. Dat is ongebruikelijk, want normaal gesproken proef en voel je een Billy Talent-optreden. Dat komt in een groot deel van de tent niet zo over, waardoor al snel gaten vallen achterin de tent. Desalniettemin staan de mannen goed te spelen en vuren hit na hit op je af.

Halverwege de set gebeurt iets bijzonders. Zanger Kowalewicz vertelt dat drummer Aaron Solowoniuk al een tijdje niet kan drummen vanwege MS, een spierziekte. Maar door keihard oefenen en revalideren is hij er vandaag bij om “Rusted From the Rain” en “This Is How It Goes” mee te drummen. Kippenvel! Het publiek veert er enorm van op en de drummer kan, geëmotioneerd, rekenen op een oorverdovend applaus. De set vordert en de toegift bestaat uit drie tracks. Stuk voor stuk singles die iedereen mee kan zingen: “Viking Death March“, “Red Flag“, met een gastoptreden van Anti-Flag‘s bassist Chris Barker, en “Fallen Leaves“. Voor velen het eindsignaal om toch echt te gaan slapen na deze lange, warme dag.

All photos are owned by Smash Press and are protected by copyright. Feel free to share these photos wherever, but credit the photographer and link back to www.smashpress.nl. Photos are not allowed to use for commercial purposes without permission. For additional information you can mail to info@smashpress.nl.

Alle foto’s zijn in het bezit van Smash Press en zijn auteursrechtelijk beschermd. Deel de foto’s vooral waar je maar wilt, zolang je er naamsvermelding bij hebt staan van de desbetreffende fotograaf, met een link naar www.smashpress.nl. Foto’s mogen niet voor commerciële doeleinden gebruikt worden zonder toestemming. Meer info via info@smashpress.nl.

TIP: Voor Windows-gebruikers: ctrl + klik op een foto om in een nieuw tabblad te openen. Voor Mac-gebruikers cmd + klik.

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist