donderdag 4 juli 2019
 

Geschreven door Sanne Paaij.

 

Van aanstekelijke poppunk naar snoeiharde hardcore op de vrijdag van Jera On Air 2019

Op vrijdag 28 en zaterdag 29 juni kruisten we het land weer door naar het Limburgse Ysselsteyn voor Jera On Air 2019. De weersvoorspelling was uitermate goed, misschien zelf iets té goed. Met temperaturen van ruim boven de 30 graden zorgde de organisatie gelukkig voor extra schaduwplekken en gratis drinkwater. Op de eerste dag stonden onder andere FEVER 333, Sum 41 en Enter Shikari klaar om de bezoekers extra te laten zweten.

Poppunk met alle juiste ingrediënten

Het is nog rustig als ROAM begint, maar zanger Alex Costello jut het publiek wel op. In de pit wordt meteen flink op en neer gesprongen en tijdens het eerste nummer wordt er al een crowdsurfer gesignaleerd. Als er tijdens de tweede track, “Left For Dead” door Costello om een circlepit wordt gevraagd, reageren de fans ook meteen. ROAM zet een lekkere poppunkshow neer met alle juiste ingrediënten. Tegelijkertijd is het in de Buzzard tijd om te dansen, want gipsy-skaband Counting Coins staat op het podium. De kleinste tent staat aardig vol en voor het podium gaan inderdaad flink wat voetjes van de vloer. De Britse band combineert gipsy, ska en hiphop en zet zo een totaal eigen genre neer waar goed op wordt gereageerd.

Keiharde metal en bloedhete moshpits

Alsof het buiten geen 25 graden is, staat Bad Omens’ zanger Noah Sebastian in rode hoodie en zwarte skinny jeans op het podium. De metalcoreband uit Californië trekt veel bekijks. De track “The Worst In Me” laat de toeschouwers goed meeschreeuwen en zelfs op nieuwe track “Careful What You Wish For” wordt er flink geheadbangd. De frontman stapt tijdens rustigere stukken in de tracks geregeld van het podium af om dicht bij het publiek te zijn. Het gaat er hard aan toe, maar de band vindt het niet genoeg. Voor de keiharde metaltrack “Malice” wordt er dan ook gevraagd om niet één, maar twee moshpits te vormen. Het publiek doet zijn best, maar lijkt toch nog niet wakker genoeg om te gehoorzamen.

And the moshpit winner is…

De Japanse metalcoreband Crystal Lake heeft flink wat fans rondlopen op Jera On Air. De eerste tien rijen van het publiek is een headbangende massa en er wordt flink meegeschreeuwd. Tijdens de track “Six Feet Under” vraagt zanger Ryo Kinoshita om een circlepit en er wordt gehoorzaamd. De frontman schreeuwt met al zijn boosheid tegen de toeschouwers dat ze helemaal uit hun dak moeten gaan en krijgt die woede drie keer zo hard terug van zijn fans. Deze moshpit verdient absoluut een schoonheidsprijs.

Rondvliegend zweet van diehardfans

Als As It Is om 15:20 uur aftrapt ligt het kwik al aardig hoog en hebben veel bezoekers een rustig plekje in de schaduw opgezocht. Dit betekent voor de band helaas dat ze voor een halfvolle Vulture staan. De echte diehardfans staan echter vooraan gewoon keihard te pogoën. As It Is bracht vorig jaar het album “The Great Depression” uit en kan tijdens het spelen van de titeltrack rekenen op veel meezingende keeltjes. Halverwege de set vindt frontman Benjamin Langford-Bliss het tijd dat het publiek nog net even wat meer geeft. Tijdens “The Two Tongues (Screaming Salvation)” vraagt hij om een moshpit, die vervolgens over moet gaan in een circlepit. De toeschouwers doen lekker mee en werken zichzelf gewillig in het zweet.

Het letterlijke hoogtepunt van de dag 

Om 16:00 uur trapt FEVER 333 zijn set af in de Eagle. Het trio trekt ontzettend veel publiek. Als het eerste geluid vanaf het podium klinkt snellen toeschouwers zich vanuit alle hoeken van het terrein richting de tent. Zanger Jason Butler rent in zijn denim overall vanaf minuut 1 als een bezetene over de bühne. Toch is Butler niet de enige die de show steelt: drummer Aric Improta speelt een geheel middel blind door een zak over zijn hoofd te plaatsen. Aan het einde van het laatste nummer klimt gitarist Stephen Harrison de mast in tot in het puntje van de tent. Hij blijft hier minstens tien minuten zitten en laat het publiek verwonderd achter.

Superhard en supersnel: dit smaakt naar meer

Tegelijkertijd staat Regulate in de Buzzard de tent af te breken. De jonge hardcoreband uit New York bracht vorig jaar zijn debuutalbum “In the Promise of Another Tomorrow” uit en is hard op weg om heel groot te worden. De set is superhard, supersnel en veel te vroeg afgelopen. Het publiek neemt het er dan ook goed van en de moshpit is een grote chaos.

Vrolijke spring in ‘t rond

State Champs bouwt om 16:40 uur een feestje in de Vulture. De poppunkband uit New York speelt vrolijke tunes die perfect zijn voor dit zomerweer. De jongens zitten goed in hun energie en springen het hele podium over. Tijdens de set komt een mix van nieuw en oud werk voorbij, en het publiek vindt het heerlijk. Niet alleen de band is namelijk bewegelijk, ook de bezoekers staan geen moment stil: er is allesbehalve een tekort aan crowdsurfers, kleine moshpits en gespring. 

Hardcore die staat als een bunker

Om 18:05 uur neemt hardcorelegende Madball zijn plaats op het podium van de Vulture. De band heeft geen introductie nodig, want iedereen weet wat er moet gebeuren: moshen! De komende 45 minuten wordt er in sneltreinvaart een ouderwets gezellige hardcoreshow neergezet. De security heeft zijn handen vol aan het opvangen van de crowdsurfers die koprollend over de menigte richting podium gaan. Tijdens “Hold It Down” staat frontman Freddy Cricien zelf tegen de hekken aan om de klappen op te vangen en geniet er duidelijk van.

Skapunk die iedereen laat dansen

Aansluitend staat The Interrupters klaar in de Eagle om het publiek te laten dansen. De skapunkband bestaat al een tijdje, maar is nog niet heel vaak in Europa geweest. Frontvrouw Aimee Allen en de drie broers Kevin, Justin en Jesse Bivona staan met grote glimlachen op het podium, terwijl ze de ene vrolijke track na de andere spelen. Tijdens “Take Back the Power” komt de frontvrouw van de bühne af om de toeschouwers mee te laten zingen. Halverwege de set is het tijd voor een medley van verschillende covers. De band zet achtereenvolgens het intro in van Metallica‘s “Enter Sandman“, NOFX‘s “Linoleum“, Greenday‘s “When I Come Around” en Rancid‘s “Time Bomb“. Vervolgens wordt de complete versie van Operation Ivy‘s “Soundsystem” gespeeld. Er wordt nog even een circlepit neergezet tijdens “On a Turntable” en tijdens de laatste track, “Family“, zingt iedereen uit volle borst mee, terwijl de voetjes van de vloer gaan.

Niet geheel vlekkeloze, goed-genoeg-poppunk

Om 21:55 uur betreden de poppunkers van Sum 41 het podium van de Eagle. Het is duidelijk dat veel bezoekers voor deze band gekomen zijn, want de tent staat vol. De jongens zelf hebben er ook zin in en zetten een grootse show neer, die bol staat van rook, confetti en een heleboel gekleurde lichten. Met album nummer zeven op de planning kan de band gemakkelijk een uur vullen. Vooral tijdens de oudere hits, zoals “The Hell Song“, “In Too Deep” en “Fat Lip” komt het publiek echt goed los. Sum 41 trakteert zijn fans ook nog even op een nieuwe track: “A Death In the Family“. Deze is afkomstig van het aankomende album, “Order In Decline“, dat wordt uitgebracht op 19 juli. Tijdens een cover van Queen‘s “We Will Rock You” laat zanger Deryck Whibley het publiek op de grond zitten, maar vergeet hierbij te zeggen op welk punt er weer omhoog gesprongen moet worden. Deze actie verloopt dus een beetje rommelig, maar al met al laat Sum 41 vanavond zeker zien waarom hij een van de grotere namen in de poppunkwereld is.

Een spacend einde van dag 1 mét het perfecte anthem

Als vervanger voor Architects staat Enter Shikari om 23:45 uur als afsluiter op het hoofdpodium. Dit is het tweede jaar op rij dat de Britten op het festival te zien zijn. Dat is te zien aan het aantal mensen die op het optreden afkomen: de tent is, vooral voor een headliner, enigszins leeg. Zonde, want Enter Shikari stelt met een bijna futuristische stage-setup, een mix van post-hardcore en elektronische muziek en een goed aantal maatschappelijk relevante speeches vrijwel nooit teleur.

Opvallend is dat de band tijdens deze show veel teruggrijpt op ouder materiaal: zo komen “Juggernauts”, “Sssnakepit”, “Destabilise” en “Mothership” allemaal voorbij. Tijdens de welbekende quickfire-ronde raast de band binnen acht minuten door een deel van zijn hits. Vooral “Sorry, You’re Not a Winner” en “… Meltdown” krijgt met moshpits en overal dansende mensen een grote reactie vanuit het publiek. Om de set te eindigen speelt Enter Shikari de track “Live Outside” van zijn laatste album. Dit nummer, dat gaat over willen ontsnappen van het dagelijkse leven, voelt aan als de perfecte anthem van Jera On Air. “I wanna live outside of all of this,” zingt het publiek in koor mee. Ondanks dat de tent misschien niet helemaal vol staat, is dit een van de meest euforische afsluiters die dit festival zich had kunnen wensen.

All photos are owned by Smash Press and are protected by copyright. Feel free to share these photos wherever, but credit the photographer and link back to www.smashpress.nl. Photos are not allowed to use for commercial purposes without permission. For additional information you can mail to info@smashpress.nl.

Alle foto’s zijn in het bezit van Smash Press en zijn auteursrechtelijk beschermd. Deel de foto’s vooral waar je maar wilt, zolang je er naamsvermelding bij hebt staan van de desbetreffende fotograaf, met een link naar www.smashpress.nl. Foto’s mogen niet voor commerciële doeleinden gebruikt worden zonder toestemming. Meer info via info@smashpress.nl.

TIP: Voor Windows-gebruikers: ctrl + klik op een foto om in een nieuw tabblad te openen. Voor Mac-gebruikers cmd + klik.

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist