Geschreven door Ellemieke Hertgers.

Vintage Trouble in de Melkweg

Uitverkocht: dat staat al een tijdje op het affiche van de Vintage Trouble show. The Max loopt op dinsdag 5 juli helemaal vol voor de Amerikaanse bluesrockers. Het is de taak aan de Britse band Slydigs om de zaal voor de laatste keer deze tour op te warmen. 

De mannen van Slydigs spreken met een onverstaanbaar Brits accent, maar de muziek voelt erg Amerikaans aan. Het is allemaal geen hogere wiskunde, maar vooral de manier waarop de band de show neerzet maakt het erg leuk om naar te kijken. De interactie met het publiek is fantastisch en steeds meer mensen doen enthousiast mee. Een medley met stukjes Led Zeppelin en een gastoptreden van Vintage Trouble lead-gitarist Nalle Colt maken de opening van deze avond tot een groot succes.

Dan is het aan het klapstuk van de avond om het publiek omver te blazen: Vintage Trouble. Met het korte en opzwepende intro, genaamd “High Times (They Are Coming)“, weet je dat het goed zit deze avond. De klanken uit de strot van zanger Ty Taylor klinken gepolijst, ondanks dat de band al lang op tour is. Zelfs het uitdagende en snelle “Blues Hand Me Down” wordt nagenoeg moeiteloos opgevoerd. Taylor stuitert het podium over en trekt allerlei moves uit de kast met zijn vintage microfoon. Het is net een reïncarnatie van James Brown. Wat een energie!

Een aantal nummers van “1 Hopeful Rd.” passeert de revue vanavond. En hoe! Het nummer “Doin’ What You Were Doin’” verandert de hele zaal in een dansvloer. Veel mensen wagen voorzichtige pasjes op de uitmuntende uitvoering van dit prachtige lied. Vervolgens wordt het publiek gevraagd om een vreemde naast je een high-five te geven en kennis met elkaar te maken. Het publiek geeft massaal gehoor, waardoor de Melkweg even een plek voor een massale speeddate lijkt.

Hoewel de muziek met een grote knipoog wordt gespeeld, vertelt Taylor dat het niet vanzelfsprekend is dat iedereen deze avond vredig met elkaar van muziek kan genieten. Deze boodschap wordt overgedragen in de vorm van “Not Alright by Me“. Ook draagt hij het nummer “Nobody Told Me” op aan de mensen die zich niet geliefd voelen. De taak die het publiek meekrijgt is dan ook iemand vertellen dat ze geliefd zijn.

Op deze serieuze momenten na, gaat het dak er compleet vanaf en vliegen de oorstrelende klanken de planken af. Taylor rent meerdere malen het publiek in en zingt crowdsurfend en al gewoon door. Hij laat zich in ieder nummer van zijn beste kant zien. De sensuele moves op “Pelvis Pusher” en “Nancy Lee” laten zien wat een veelzijdige artiest hij is. Taylor is daarmee de belichaming van het woord ‘flamboyant’. Wat een getalenteerde en ge-wel-di-ge entertainer!

Vintage Trouble heeft de Melkweg getrakteerd op een flinke dosis bluesrock met een twist van soul, jazz en funk. De band was in absolute bloedvorm en heeft alle hoge verwachtingen vermorzeld. De grootste troef van deze band is frontman en doorgewinterde entertainer Ty Taylor. Wat zou het publiek een ervaring armer zijn geweest als deze muzikanten andere ambities hadden gehad. Swingend, met kippenvel en een levensgrote grijns verlaat je de Melkweg.

All photos are owned by Smash Press and are protected by copyright. Feel free to share these photos wherever, but credit the photographer and link back to www.smashpress.nl. Photos are not allowed to use for commercial purposes without permission. For additional information you can mail to info@smashpress.nl.

Alle foto’s zijn in het bezit van Smash Press en zijn auteursrechtelijk beschermd. Deel de foto’s vooral waar je maar wilt, zolang je er naamsvermelding bij hebt staan van de desbetreffende fotograaf, met een link naar www.smashpress.nl. Foto’s mogen niet voor commerciële doeleinden gebruikt worden zonder toestemming. Meer info via info@smashpress.nl.