vrijdag 1 juli 2016
 

Geschreven door Natasja Dijkstra.

 

Whitechapel – Mark of the Blade

Whitechapel mag zichzelf al sinds zijn start in 2006 tot één van de voorlopers van zijn genre prijzen. Met inmiddels zes studioalbums op zak, waaronder de nieuwe langspeler “Mark of the Blade“, staat het sextet nog steeds als een huis. Hoewel het deathcore genre voor lange tijd rouleerde in een vicieuze cirkel, klimt het hier anno 2016 eindelijk uit. Er wordt door de breakdowns en blasts heen geboord en de focus verschuift naar groove en melodische dynamiek. After the Burial en Fit For An Autopsy namen hierin al het voortouw. Whitechapel is ‘up next’ met zijn nieuwe schijfje “Mark of the Blade.”

Het is aan introtrack “The Void” om je wakker te schudden en te laten proeven van de eerste tonen van het nieuwe album. Hoewel deze track weinig vernieuwend is, is het een prima opener om de adrenaline door de kleinste deeltjes van je lichaam te laten pompen. Dit geldt tevens voor de daaropvolgende titeltrack: “Mark of the Blade“. Beide tracks bevatten de voor deathcore kenmerkende breakdowns, blast beats en diepe grunts. Op “Elitist Ones“, de derde track van het schijfje, zijn de melodische lijnen meer aanwezig en daarmee imponerend. Vanaf dit punt op de plaat worden meerdere genres verweven in de typische deathcore sound.

Zo is “Bring Me Home“, de vierde track van het album, een aangename verrassing. Op “Bring Me Home” laat frontman Phil Bozeman zich uit over het overlijden van zijn vader. Waar Whitechapel voorheen leunde op de holle, duivelse stembanden van duisternis, maakt hij op “Mark of the Blade” een bijzondere uitstap naar clean vocals en niet zonder doel. Door de afwisseling van clean vocals en screams, krijgen de lyrics van “Bring Me Home” een bijzondere lading. Bozeman’s clean vocals zijn onmiskenbaar en spot on. Diezelfde clean vocals horen we op album afsluiter “Decennium” nog even terug.

Terugkomend op de invloeden van andere genres, luisteren we naar “Brotherhood“. “Brotherhood” is een simpele, doch prachtige instrumentale track, waarop lagen van akoestisch gitaarspel en piano uitvloeien in het palette van de band. De djent-achtige/groovy sound waar vorig album “Our Endless War” al naar hintte, wordt op deze track prominent gepresenteerd.

Het moge duidelijk zijn dat Whitechapel enige risico’s niet uit de weg is gegaan met het uitbrengen van “Mark of the Blade“. De pioniers van het deathcore genre hebben gedurfde keuzes gemaakt voor het nieuwe schijfje. De clean vocals, introspectieve teksten en met groove doordrongen sound mogen worden beschouwd als teken van een ervarener en volwassener geworden Whitechapel. Hierdoor voelt de band meer dan ooit als een samenhangend geheel en heeft hij een gevarieerde, krachtige nieuwe plaat uitgebracht.

Beoordeling: 8,5/10
Releasedatum: 24 juni 2016
Label: Metal Blade Records

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist